Secesja

Figurki są wszędzie! Niedługo dotrą do kuchni i między cukierniczką, a solniczką ujrzymy przemykających się spadochroniarzy niemieckich. Aby nieco rozładować zapchane półki w gablotach i na regałach postanowiłem zainwestować w gablotki, które będą służyły wyłącznie do przechowywania figurek. Szukałem najpierw na Allegro, ale nic z tego nie wyszło. Oferowane były tylko albo zabytkowe, albo jakieś olbrzymie. A ja potrzebowałem czegoś niewielkiego, co mógłbym wedle uznania przemieszczać. Znalazłem odpowiednie gablotki w sklepie Ikea. Mebelek nazywa się Bås i jest to skrzyneczka ze szklanym wiekiem, oraz zaczepem do powieszenia z tyłu. Następnie wybrałem się do sklepu budowlanego, kupiłem kilka listewek o szerokości 4 cm i bejcę rustykalną do drewna. Z listewek zrobiłem półeczki, całość pomalowałem bejcą. Efekt końcowy zadowolił mnie, a także żonę i teściową :). Najważniejsze, jest to, że tego typu gablotek mogę wykonać tak dużo, ile jestem w stanie upchnąć do nich figurek. Są na tyle ustawne, że mogę je powiesić niemal wszędzie, no może niekoniecznie w łazience :). Moim zdaniem wyszło nieźle:

Steven Saylor - Rzym

„Legenda jest historyczna, podobnie jak historia jest legendarna.” – Alexandre Grandazzi

Rzym to bardzo ciekawy zbiór opowiadań traktujący o powstaniu Wiecznego Miasta „na surowym korzeniu”, a następnie ukazujący nam jego ewolucję. Ewoluują także mieszkańcy, ludzie z krwi i kości, którzy mają swoje codzienne problemy, ambicje i marzenia. I jak to często bywa, tak pochłonięci swoim codziennym życiem, że brak im czasu, aby spojrzeć wstecz. Najbardziej dla mnie urzekające w tym zbiorze opowiadań jest to, że są spięte w całość wieloma klamrami. Pierwszym wspólnym mianownikiem jest Fascinus, starożytny amulet przekazywany z pokolenia na pokolenie. Drugą klamrą są dzieje rodów Potycjuszów i Pinariuszów. Jednak największym uznaniem darzę zamysł, aby wydarzenia quasi-historyczne przedstawione w opowiadaniach, w dalszych epizodach były ukazywane jako legenda, zniekształcone i przeinaczone przez czas i ludzi. Idąc tym tropem bardzo łatwo uwierzyć, że legendy Rzymu opiewają prawdziwe wydarzenia. Możemy poczuć sympatię i antypatię do zwykłych ludzi, którzy po upływie wieków staną się półbogami. Widać to na przykładzie zwyczajnego podróżnika, przez potomnych nazwanego i czczonego pod mianem Herkulesa. Romulus i Remus wydają się być zwyczajnymi młodzieńcami. Dopiero potomni będą ich czcić niczym bogów. Istnieje także zdumiewająca odwrotność tego zjawiska. Sulla już się nie wydaje takim krwawym demonem, Scypion Afrykański staje się zwykłym człowiekiem wraz z jego małostkami. Jedynie Juliusz Cezar wciąż wydaje się wielki i niezrozumiały.

Książkę czyta się z największą przyjemnością, miło jest przenieść się do czasów gdy po Rzymie dyktatorzy i senatorowie, ale także kury i kaczki przechadzają się wąskimi uliczkami, a samo miasto jest tak niewielkie, że w godzinę można je obejść dookoła. Mimo, że to raczej historical fiction, to zgodzę się tu z brytyjskim historykiem, profesorem Timem J. Cornellem, że „historia zawsze zawiera element fikcji”.

Sojusz antyrzymski

Pierwsze dziesięć tur kampanii w Warmastera mamy już za sobą. Na skutek działań dyplomatycznych udało mi się dogadać z Partami i z Macedonią, a następnie wykuć silny blok skierowany przeciwko Rzymowi. Każdy z członków sojuszu nie zasypuje gruszek w popiele, Makedonowie wysłali armię na Kretę, Partowie zajęli Syrię, generalnie pozostaje mi coraz mniej możliwości działania. Moja armia wylądowała na Cyprze. Mimo iż obecnie Monarchia Seleukidów kontroluje najwięcej prowincji, to moja sytuacja strategiczna nie przedstawia się kolorowo. Podczas gdy sojusznicy będą gromadzić kolejne prowincje pod swoimi berłami - mnie nie pozostanie nic innego jak rozpocząć działania zaczepne przeciwko Cesarstwu Rzymskiemu. Co zrobią wówczas sojusznicy? Historia mówi, że nic...

Alalai!

Alalai! - ten okrzyk bojowy wznosili falangici macedońscy opuszczając swoje sarissy niedługo przed wejściem w zwarcie z przeciwnikiem. I taki okrzyk wzniosłem ja, gdy skończyłem pierwszą z czterech phalangarhii, które znajdą się w mojej armii Seleukidów. Sarissy moich falangitów są krótsze od macedońskich, w rzeczywistych rozmiarach miałyby około 5 metrów. Wiem, że brak dowodów, to żaden dowód - na używanie krótszego wariantu tej broni przez armie Diadochów, ale po prostu z przyczyn praktycznych zrobiłem je nieco krótsze. Jednostka ta została przygotowana na potrzeby grania, w związku z tym nie trzymałem się ąż tak ściśle realiów epoki. Choć naprawdę nie jest wykluczone, że falangici seleukiddzy i ptolemejscy używali krótszej wersji sarissy, która mierzyła od 5 do 8 metrów. W mojej armii używają :)

Na zdjęciu:
Sarissophoroi czyli "Nosiciele Sariss", najlepsza formacja piechoty czasów Filipa II Macedońskiego do czasów straszliwych klęsk pod Pydną i Kynoskejfalaj, które wykazały wyższość formacji manipularnych nad falangą.

Figurki metalowe firmy Old Glory, dowództwo - Magister Militum, skala 10 mm, malowanie październik 2008.
Podstawki kompatybilne z systemem Warmaster Ancients.

Tessalowie i hetajrowie

Kampania do Warmastera zbliża się dużymi krokami. Wczorajszy i dzisiejszy wieczór przeznaczyłem na malowanie falangi, ale przyznać muszę, że te maleństwa maluje się w bardzo powoli. Aby wystawić minimalną ilość sarissophoroi muszę pomalować 108 figurek. Aż mi się robi słabo jak o tym pomyślę. Aby moja armia powstała jeszcze w tym dziesięcioleciu - musiałem sięgnąć po moje starsze figurki do armii Macedonii. Nie jestem zadowolony do końca z malowania, a na pewno nie mogę patrzeć na podstawki. To moje pierwsze bazgranie w skali 10 mm, a miało miejsce ponad rok temu. Wiem na pewno, że twarze pójdą do ponownego malowania. Od nowa zamierzam także zrobić podstawki. Wykorzystam gotowe, metalowe, produkcji Wargamera jako bazę, dojdzie folia magnetyczna, korek, piasek, farby i trawka. Zrobię to dopiero jak pomaluję wszystkie pozostałe oddziały. Tak czy siak, ciężką kawalerię mam już z głowy :)



Na zdjęciach:
1. Tessalska ciężka jazda, najlepsza konnica w dobie hellenizmu.
2. Hetairoi, czyli "Towarzysze", ciężkozbrojna jazda macedońska rekrutująca się z przedstawicieli arystokracji, stanowiąca królewską gwardię przyboczną, dowodzoną podczas bitwy bezpośrednio przez króla.

Figurki metalowe firmy Magister Militum, skala 10 mm, malowanie maj-czerwiec 2007.
Podstawki kompatybilne z systemem Warmaster Ancients.

Kampania do Warmastera

Warszawski Wargamer, pod auspicjami Kryptona i NairoDa organizuje kampanię do Warmaster Ancients. Oczywiście zgłosiłem się, gdyż Warmaster to jeden z moich ulubionych systemów bitewnych. Figurki do tego systemu są przewidziane w skali 6 lub 10 mm. Warszawskie środowisko graczy preferuje te większe. Najbardziej lubię modele firmy Magister Militum, choć za najlepsze uważam figurki do tej skali wykonane przez Old Glory. Posiadam praktycznie całe armie na 1200 pkt. do Seleukidów i do Kartaginy, choć pomalowanych mam niewiele modeli. W tej chwili mam gotowe dwa oddziały ciężkiej kawalerii, dowódców i oddział słoni. Aby przystąpić do kampanii z pomalowanymi figurkami - powinienem na dniach pomalować aż cztery oddziały saissophoroi (czyli 12 podstawek). W poczekalni leżą także thureophoroi, jazda Tarentynów, katafrakci, procarze i jeszcze jeden oddział słoni. Ciekawe oddziały, które zamierzam w przyszłości także zdobyć to jeźdźcy wielbłądów i rydwany z kosami. Seleukidzi dają mi możliwość budowania armii bardzo różnorodnej, a więc ciekawej. Na przykład samej lekkiej piechoty mogę używać zarówno greckiej, jak i perskiej, ewentualnie trackiej lub celtyckiej (galackiej). Nic nie stoi na przeszkodzie, aby mieć armię nawet na 3500 pkt, gdzie każdy oddział będzie z innej bajki :)

Skąd tylko wziąć czas na pomalowanie takiej ilości figurek?


Na zdjęciach:
1. Indyjskie słonie bojowe z wieżami na służbie monarchii Seleukidów.
2. Dawni członkowie macedońskiej Agemy, później oficerowie na służbie spadkobierców Aleksandra Wielkiego.

Figurki metalowe firmy Magister Militum, skala 10 mm, malowanie październik 2007.
Podstawki kompatybilne z systemem Warmaster Ancients.

Forpoczta janczarów

Mimo, że jestem człowiekiem obdarzonym bujną wyobraźnią, jednak malując jakiś oddział lubię pomalować najpierw jeden lub dwa elementy, aby się przekonać naocznie, jak będzie się prezentował. Właśnie skończyłem pierwszy z dziesięciu element do orty janczarów. Kolejne podstawki są już zagruntowane. Teraz ruszy taśmowe malowanie.

Wataha czerni kozackiej

Czerń kozacka to po prostu pospólstwo, zwyczajni kozacy, uchodnicy, którzy z pewnych przyczyn osiedlili się na Dzikich Polach. Przez te tereny przebiegał szlak wypraw tatarskich. Aby się uchronić przed jasyrem i grabieżą, Kozacy zaczęli łączyć się w większe grupy i oddziały zwane watahami. W sytuacjach kryzysowych zwoływano tzw. koło na którym wybierano przywódcę czyli atamana. Wataha była oddziałem o różnorodnym uzbrojeniu.

Czerń kozacka to jeden z pierwszych zestawów Wargamera w skali 15 mm do wojen XVII wieku. I jest eksperymentem w dosłownym tego słowa znaczeniu. Figurki zostały odlane ze zbyt miękkiego stopu, co ma swoje zalety, gdyż wystające elementy są podane raczej na zginanie, niż na złamanie. Skala to prawdziwe 15 mm, rzeźby są wykonane z pietyzmem, proporcje są doskonałe.


Ciekawostką jest fakt, że na skutek konfliktu Wargamera z odlewnią, figurki-matki przepadły. Dostępne w tej chwili modele czerni są ostatnimi dostępnymi, a ponadto są objęte dużą przeceną (aktualna cena zestawu to 25 zł, gdy cena wyjściowa wynosiła 40 zł). Jestem przekonany, że figurki przedstawione na zdjęciach, ze względu na limitowaną ilość, za kilka lat będą obiektem westchnień wielu kolekcjonerów skali 15 mm.

Malując figurki z tego zestawu możemy dać folgę swojej wyobraźni. To czerń kozacka – zbitka indywidualności o rożnym cenzusie majątkowym. Ataman ma złoty kolczyk w uchu, ale ma gołe łydki. Chorąży ma barwę piechoty rejestrowej, ale na pierwszy rzut oka widać, że to dezerter. Znajdziemy tu chłopa z cepem i dzikiego kozaka z kiścieniem. Jeśli idzie o malowanie to hulajdusza, full wypas.

W skali dziesięciopunktowej przyznaję notę 8. Polecam zaś ze względu na korzystną cenę i zbliżającą się unikalność zestawu.

Na zdjęciach:
1. "Zaporożcy piszący list do sułtana tureckiego" wg. Ilji Riepina, moim zdaniem najwspanialszy obraz tego ukraińskiego malarza, ukazujący kozaków w pełnej krasie.
2. Figurki metalowe firmy Wargamer, skala 15 mm, rok produkcji 2007, malowanie wrzesień - październik 2008.

Reductio II czyli najtańsi Moskale w skali 15 mm

Jak tanim sumptem dorobić się tanich strzelców moskiewskich? Skalpelem i klejem. Czerwona figurka w środku do niedawna była w skali 1:72. Zmniejszyłem ją do skali 15 mm tym samym sposobem, jakim zredukowałem wzrost Celtów.

Na zdjęciu obok widać różnicę, a to przecież ta sama figurka! Spytałby ktoś po co tyle zachodu? Po pierwsze jak to się mówi- dla sportu, czyli raczej hobbystycznie. Po drugie - pomysł oryginalny, na stole gry raczej mało kto będzie miał podobny oddział. Po trzecie - z oszczędności. Zestaw "Zvezda 8040 - Russian Strelets Infantry", w skład którego wchodzi 46 figurek kosztuje 16 złotych, za taką ilość w metalu zapłaciłbym pewnie około 90 złotych, a prikaz strzelecki liczył od tysiąca do dwóch tysiąca chłopa. Jakiego przelicznika bym nie stosował, zawsze to będą duże, a co za tym idzie drogie regimenty.

Zresztą nie oszukujmy się, zestaw Zvezdy jest niezły, rzekłbym nawet zacny. Warto go wykorzystać, bo cieszy oko. Jest sporo przy tym pomyśle dłubaniny, ale zbliża się zima, więc co może być lepszego wieczorami, niż przy lampeczce poznęcać się nad plastikowymi Moskalami. Jakie to przyjemne i patriotyczne :)

Orta janczarów

Dziś wybrałem się na Wilczą, do sklepu Wargamera. Co prawda miałem zamiar kupić trzy sotnie kozaków rejestrowych, ale niestety nie było ich akurat na haku. Wobec tego szarpnąłem się na wydatek i kupiłem zestaw OTT-1 czyli ortę janczarów.

W domciu drżącymi rękoma otworzyłem woreczek. Pierwsze wrażenie nadzwyczajne! Pozy żołnierzy wyśmienite do gier bitewnych, czyli dostatecznie statyczne, aby nadmiar elementów nie wystawał poza podstawkę. Rzeźba jak zwykle fantastyczna i proporcje idealne. Za 57 zł (mam 5% rabatu) dostałem 30 figurek wraz z podstawkami i sztandarem. Przelicznik dobry, bliski ideału. Przyjrzyjmy się samym figurkom. Biały metal niestety zbyt kruchy. Wargamer wciąż jest na etapie testowania stopu. Tym razem jest twardy i łamliwy. O ile figurkom nic nie grozi, o tyle na pióropusze trzeba bardzo uważać. Już po otwarciu okazało się, że kilka jest złamanych, w sumie małe piwo, bo piórka janczarzy nosili raczej na paradach. Gorsza sprawa z szablą dowódcy. Mój aga jej nie ma, gdyż jest ułamana! Całe szczęście mam w szufladzie Green Stuff i spinacze biurowe. Dorobię mu tuğ, czyli pewien rodzaj buńczuka będący znakiem danej orty i jednocześnie oznaką funkcji wodza. Figurki mają 17 mm, czyli dryf skali ma charakter rosnący. I bardzo dobrze. 18 mm to wg. mnie masterclass, więc zbliżamy się do ideału :)
Aga, buńczuczny i klarnecista są unikatowi, pozostałe modele powtarzają się proporcjonalnie. W skali dziesięciopunktowej oceniam zestaw na 9. Punkt poleciał za kruchość materiału, pozostałe walory, czyli jakość odlewu, proporcje i zgodność historyczna są bezkonkurencyjne. Ścisła czołówka światowa! Gratuluję i czekam na kolejne zestawy do pohańców! Allah Akbar!